De ramp

Eerst lachten we erom

We konden ons niet voorstellen 

dat het zo erg zou worden

 

Maar toen kwam de vloedgolf

die ons allemaal zou verzwelgen

De aarde was boos op ons, 

we moesten ons verstoppen 

voor de wereld en haar toorn 

 

Toen het donker werd 

en we ons verschansten 

begon het lange wachten 

opdat de storm voorbij zou gaan 

Het was moeilijk om te vechten

tegen een onzichtbare schaduw 

 

De wereld werd kleiner,

we namen het leven dag voor dag,

geen toekomst meer om te plannen 

We hielden elkaar vast

met lieve woordjes en zachte armen 

totdat het licht zou worden 

Overige gedichten