Groeten uit Bolivia

n één van mijn laatste columns schreef ik dat het coronavirus niet echt een issue is in Bolivia. Maar toen haalde het nieuws me in, of beter gezegd het virus. Inmiddels zitten we al bijna twee maanden in een complete quarantaine. Toen er nog maar drie gevallen van corona waren in het hele land werd gelijk alles gesloten en platgelegd. Ik moest er een beetje om lachen. Het drong bij ons nog niet echt door hoe ernstig deze crisis was en ik vond het allemaal een beetje overdreven. Vooral omdat in Nederland er veel meer gevallen waren en lange tijd alles gewoon doorging. Maar al snel snapte ik waar het eigenlijk om ging. In Bolivia bestaat bijna geen goede gezondheidszorg. Alle publieke ziekenhuizen zijn oud en slecht onderhouden en hebben weinig apparatuur. Voor de hele stad Santa Cruz (rond de 1 miljoen inwoners) zijn er 21 beademingsapparaten beschikbaar. En de bedden liggen op het moment helemaal vol met dengue patiënten. En binnen een week ging de verpleging in staking omdat ze weinig tot geen beschermende kleding krijgen van de regering. De enige optie voor de inwoners in een ontwikkelingsland als deze is dus allemaal gewoon binnen blijven en hopen dat het overwaait. Dat is niet helemaal gelukt want er zijn inmiddels 1000 gevallen bekend en hier wordt nog beperkter getest dan in Nederland. Het aantal doden valt nog mee, 50, maar helemaal gerust is niemand erop. 

Tegelijkertijd zijn er veel mensen die zich niet aan de regels houden. Dat komt door drie dingen: gebrek aan informatie, religie en armoede. Nog voordat coronavirus hier een ding was wist ik er al heel veel van omdat ik ook het Nederlandse en internationale nieuws volg. Maar dat doen er maar weinig dus de eerste weken haalden de meeste Bolivianen hun schouders op. Het stikt van de tropische ziektes hier en daar leven we ook mee, hoe erg kan zo´n nieuw virus nou zijn? Religie blijkt ook een obstakel want veel mensen geloven hier nog oprecht dat zolang ze maar genoeg bidden God hen wel zal beschermen tegen dit virus. Dan is een discussie over handen wassen natuurlijk onzinnig. De laatste is natuurlijk de belangrijkste; armoede. Hier bestaat geen werkloosheidsuitkering en ook al heeft de regering haar best gedaan om elk gezin wat geld te geven en een zak met boodschappen af te leveren bij de allerarmsten, toch zijn er veel mensen die het maar heel krap hebben en een manier zoeken om geld te verdienen. Er rijden nog steeds veel motortaxi´s rond en sommigen mensen gaan toch de straat op om fruit en groente te verkopen. Het is begrijpelijk en nauwelijks te voorkomen. We hopen op betere tijden!

Other columns