Licht

Mijn haren vallen uit.

Gefascineerd kijk ik:

plukjes wol

dansend op de bodem.

 

Ik trek mijn huid uit.

Het zijn dikke roze kousen,

mijn tanden vallen neer,

tikken de grond aan

als kleine witte snoepjes.

 

Het bloed dat mijn aders verlaat

tekent mijn leven uit 

op de vloer.

Met opluchting staren de ribben mij aan

als kleine monsters vanuit de hoek

van de kist.

 

Als laatste

vallen mijn ogen uit.

Blauwe parels naast botten

die ooit mijn voeten vormden.

 

Uiteindelijk

blijft niets meer over

dan een kloppend hart

omhuld door licht.