Je breekt me

 

Je hebt mijn kloppend hart

in je handen,

klaar om mijn liefde te vernietigen.

In duizend kleine stukjes

zal het uit elkaar vallen,

stuk slaan op de stenen,

nooit meer te repareren.

Je breekt me

met je blote handen.

 

Ik had gedacht dat ik

mijn hart zou willen

beschermen

Ik zal nooit smeken

om liefde, zei ik altijd.

Nu dat het moment

is aangebroken

om los te laten,

afscheid te nemen

en mijn wonden te likken,

kan ik het niet.

 

Ik herinner me alleen

de goede momenten,

de vlinders op het begin,

de zoete pijn

van het goedmaken,

het praten in ´wij´ in plaats van ´ik´,

hoe je naar me kijkt als je denkt

dat ik niet kijk,

de plannen die we nog hebben.

 

Nu je op het punt staat

me te breken

kan ik het niet zien.

Dat het niet waar is.

Je bent al heel lang

mijn hart aan het breken,

het brokkelde

stukje bij beetje af,

millimeter na milimeter.

Dat zie ik nu pas.