Dear diary...

&

Truffi´s en superbowl

Sinds ik voor het
Alkmaars Nieuwsblad schrijf, reserveer ik al mijn belevenissen in Bolivia voor
die columns. Zonde eigenlijk
want ik vind het veel te leuk om te vertellen over mijn leven hier! En sinds
vlogs en influencers ontzettend in de mode zijn, dacht ik dat ik gewoon lekker
old school dagboekstijl ga schrijven zoals we dat vroeger deden toen er nog
geen vloggers en Youtube bestonden.

Na mijn vakantie
in Nederland en een vakantie in Torotoro (als je ooit in Bolivia bent moet je
daar echt heen) ben ik inmiddels weer aan het werk. De lessen zijn nog niet begonnen dus we zijn
vooral bezig met het decoreren van de klaslokalen en voorbereidingen voor het
nieuwe schooljaar. Het is aan
de ene kant heel saai maar aan de andere kant ook wel een fijne manier om
rustig aan voor te bereiden op de drukke weken die eraan komen. Ik heb mijn
rooster al en op één of andere manier werk ik hier nu lang genoeg om bepaalde
priviliges te krijgen want ik heb een super relaxed rooster.

Volgende week
wordt het spannend want de truffi´s (openbaar transport) hinten op bloqueo´s en
dat is echt een groot obstakel in mijn leven hier. Als men om bepaalde reden besluit een weg te
blokkeren doe ik er opeens drie uur over om op mijn werk te komen in  plaats van één uur. Laten we hopen dat dat
niet gaat gebeuren, wat een manier om het nieuwe schooljaar te beginnen!

Truffi chauffeurs
zijn sowieso een geval apart. Van
de week raakte mijn chauffeur in een ruzie verwikkeld met een man in een andere
auto. Ze schreeuwden door de
open ramen naar elkaar over mijn hoofd en spraken af om aan het einde van het
dorp te stoppen en het letterlijk uit te vechten. Ik kijk ondertussen nergens meer van op en
vroeg alleen maar geirriteerd hoe ik dan thuiskom. Gelukkig was de man van de
andere auto zo wijs om door te rijden en stopten we voor niets. Mijn truffi chauffeur vloekte binnensmonds
en leek echt teleurgesteld dat hij niet kon vechten. Hij was niet eens bezig met het feit dat ik hem
betaalde voor een service en hij daar niet aan voldeed. Stel je eens voor dat de Conexxion buschauffeurs
of de NS conducteurs hetzelfde zouden doen!

Op vrijdag ben ik blij dat het vrijdag is. Mijn zwager vertrekt de volgende ochtend naar het oliekamp waar hij werkt en dat betekent dat we hem een hele maand niet zullen zien. Dus nemen we afscheid door een paar biertjes te drinken en naar een bar te gaan. Het is een openlucht bar en het regent maar dat maakt weinig uit, het is toch zachte warme regen. Nu ik dit online zet komen er vrienden van ons langs. Elk jaar is de Superbowl vaste prik. Niet dat ik veel van het American Football snap maar mijn geliefde echtgenoot en Amerikaanse vrienden zijn die hard fans. Ik kijk vooral mee voor het bier en de chicken wings die erbij horen. Go Rams! O nee, ik geloof dat we dit jaar voor de Patriots zijn. Nou ja, het zal allemaal wel. De foto is trouwens van de hapjes met nederlandse touch die we aten met een nederlandse die ook in Santa Cruz blijkt te wonen, altijd leuk om landgenoten te leren kennen!

Fijne week iedereen.

Veel liefs, Adinde

My diary