Dear diary...

&

Achter de schermen van een boek schrijven

Een boek schrijven is altijd mijn droom geweest. Als kind schreef ik al schriftjes vol over meisjes die niets anders deden dan paardrijden en met hun hond spelen. Geen idee waarom, ik ben zelf bang voor paarden. En eigenlijk ben ik nooit opgehouden met schrijven. Mensen vragen me weleens waar ik de inspiratie vandaan haal maar dat is zonder twijfel het allermakkelijkste van het hele proces. Het is een kwestie van met je ogen open dromen.

Ik weet nooit precies hoe ik op een idee kom en meestal heb ik het gevoel alsof het verhaal mijn brein binnenvalt. Alsof zonder aankondiging er ergens in mijn hersenen opeens een luikje open gaat en er een verhaal binnenvalt. Maar dat is natuurlijk niet zo, het is geen magie ofzo. Het is meer een onbewust proces waarbij mijn hoofd ongemerkt dingen opslaat die ik lees of meemaak en dan opeens komen de details samen en vormt zich een verhaal. Mijn boek ´de Hallucinatiefabriek´ is grotendeels waargebeurd. Natuurlijk bestaat er geen organisatie die contact legt tussen mensen en verloren zielen die rondzweven in het Niets. Maar ik ken meerdere tieners die uit rijke gezinnen komen en vaak aan hun lot worden overgelaten en daardoor soms de verkeerde keuzes maken met verstrekkende gevolgen. Dat was de inspiratie voor dit boek.

Maar goed, het is één ding om een idee te hebben voor een verhaal. Het schrijven ervan is een andere zaak. Ik begin altijd met het opzetten van een schema waarin per hoofdstuk staat wat zal gebeuren. Als dat eenmaal gedaan is voel ik me euforisch. Het voelt dan een beetje alsof ik het al geschreven heb. Het schrijven van de eerste versie is daarna een eitje. Het enige wat ik hoef te doen is zorgen dat mijn vingers snel genoeg typen om de zinnen bij te houden die in me opkomen.

Veel moeilijker is het schrijven van de tweede, derde, vierde en de honderdste versie die daarna komen. Elke zin moet duizend keer gewogen en herschreven worden en het is een rotwerk om bij te houden of alle details die ik onderweg heb veranderd nog wel kloppen met het voorgaande. Dan heb ik het nog niet eens over de spelling en grammaticale fouten!

Je snapt wel dat het een geweldig gevoel is wanneer alles geschreven en afgerond is. Het voelt zo goed om het boek in mijn handen te hebben en naar de titel en mijn naam op de kaft te staren!

De leegte daarna is altijd een seconde lang beangstigend. Wat nou als er geen volgend verhaal dat spreekwoordelijke luikje binnenvalt? Gelukkig is dat me nog nooit gebeurd en heb ik al een tweede boek klaarliggen en ben ik begonnen aan een derde! Totdat die klaar zijn om gelezen te worden ben je natuurlijk meer dan welkom om ´de Hallucinatiefabriek´ via mijn website te kopen. Het enige wat je hoeft doen is hierboven op de link klikken en het bestellen!

   

Veel liefs, Adinde