Dear diary...

&

Immigrant zijn

Ik woon al vier jaar in Bolivia. Vijf jaar geleden kwam ik mijn (nu) man tegen in Genève en toen hij terug moest naar Bolivia ben ik met hem meegegaan. Ik vond een baan als lerares geschiedenis op een middelbare school en samen hebben we hier een leven opgebouwd. Kort gezegd, ik ben dus een immigrant in Bolivia en stap voor stap leer ik de Boliviaanse cultuur kennen. Mijn dagelijkse doel is eigenlijk proberen te integreren in een nieuw land. Ik heb de taal geleerd, ik leer de bureaucratie kennen, de werkcultuur en de familiecultuur en eigenlijk elke dag loop ik tegen verschillen tussen mij en de Bolivianen aan. Nou kan ik je daar wel veel voorbeelden van geven die soms grappig, verwarrend en heel vaak super frustrerend zijn maar eigenlijk veel belangrijker deed het me realiseren hoe Nederlands ik ben.

En het allerbelangrijkste was dat ik een simpele natuurwet ontdekte: alles wat ik in het leven als de meest logische en aannemelijke waarheid zie, is precies andersom in het land waar ik ben. Iemand vertelde me ooit dat ze een spel speelden met studenten ter voorbereiding als ze een paar maanden in het buitenland gingen studeren; in groepjes speelden ze een spel waarvan de spelregels van te voren waren uitgelegd maar tijdens het spel mocht er niet gepraat worden. Halverwege het spel werden sommigen uit hun groepje gehaald en in een andere geplaatst. Ze namen aan dat alle groepjes volgens dezelfde spelregels speelden en werden kwaad en raakten in de war toen ze het gevoel hadden dat het nieuwe groepje vals speelde. De deelnemers konden daar alleen niet over communiceren omdat alles in stilte gebeurde en realiseerden zich dus niet dat de spelregels per groepje verschilden. Het is een goede simulatie voor wat integreren betekent; in zoveel situaties denk ik te snappen wat er gebeurt en blijkt heel vaak dat ik het helemaal bij het verkeerde eind heb.

Het zette me aan het denken over de ´problemen´ in Nederland over immigranten en vluchtelingen en het idee dat er onverenigbare cultuurverschillen bestaan in de wereld. Als immigrant in Bolivia snap ik het gevoel een buitenstaander te zijn en een andere cultuur niet te begrijpen en moet ik toegeven hoe moeilijk de praktijk van integreren is. Maar het stemt me ook hoopvol want het is wel mogelijk. Na vier jaar hier voel ik me op zijn tijd Boliviaanse tussen de Bolivianen en dit is mijn tweede thuis geworden! Dus hoe moeilijk het ook is om immigrant te zijn, integreren is (met veel moeite) wel realistisch.

 

Veel liefs, Adinde